شرکت «تجلی توسعه معادن و فلزات» با چرخش استراتژیک از صنعت فولاد به سمت بهره‌برداری از ذخایر استراتژیک «شورابه‌ها» و «عناصر نادر خاکی»، افق تازه‌ای را برای سهامداران خود ترسیم کرده است. مرتضی علی‌اکبری، مدیرعامل این شرکت، با تأکید بر شکاف عمیق میان قیمت فعلی سهام در بورس و ارزش خالص دارایی‌ها (NAV)، از شناسایی ذخایر عظیم عناصر نادر خاکی و ورود به مرحله تولید آن‌ها خبر داد. این تغییر مسیر در کنار زمان‌بندی دقیق برای بهره‌برداری از پروژه‌های فولادی باقی‌مانده، نشان‌دهنده عزم تجلی برای عبور از مدل‌های سنتی سرمایه‌گذاری و تمرکز بر زنجیره‌های ارزش با فناوری بالا و حاشیه سود پایدار است.

با تشدید استانداردهای جهانی در حوزه کاهش انتشار کربن، صنعت معدن و فولاد در آستانه یک تغییر جدی قرار گرفته است؛ تغییری که در آن، معدنکاری دیگر صرفاً به معنای استخراج نیست، بلکه به میزان سازگاری با محیط زیست، بهره‌وری انرژی و استفاده از فناوری‌های پاک گره خورده است.

ظهور فولاد مبارکه در دهه‌ی شصت، تنها محصول مهندسی متالورژی نبود؛ بلکه نتیجه‌ی جسارت تکنوکرات‌هایی بود که با کدهای COBOL و سیستم‌های IBM، پیوند میان صنعت و فناوری را رقم زدند. امروز، روایت رضا خسروی، بازنشسته فولاد مبارکه و مسئول کانون بازنشستگان ایریسا از گذار این نسل به بازنشستگی، فراتر از یک خاطره‌بازی شخصی، زنگ خطری برای سازمان‌هاست تا پیش از محو شدن حافظه‌ی سازمانی، از ظرفیت استراتژیک این «اتاق‌های فکر انسانی» برای هدایت نسل جدید صنعت استفاده کنند.

وقتی از صرفه‌جویی حداقل ۸ همتی در طرح غربالگری سرطان اصفهان سخن گفته می‌شود، مسئله فقط عددی بزرگ در اقتصاد سلامت نیست؛ این رقم یعنی کاهش هزینه‌های سنگین درمان، جلوگیری از رنج‌های طولانی بیماران و سبک‌تر شدن فشار مالی و روانی بر خانواده‌ها. فولاد مبارکه با حمایت از این طرح، مسئولیت اجتماعی را از سطح اقدامات مقطعی فراتر برده و آن را به مداخله‌ای پیشگیرانه، انسان‌محور و بلندمدت در سلامت عمومی اصفهان تبدیل کرده است؛ اقدامی که حتی در روزهای بازسازی نیز متوقف نشد